المپیاد شیمی

نباید می نوشتم ! آروم شدن خودم به قیمت نگران شدن کسایی که تازه وارد این راه شدن !

یادمه من اول دبیرستان تو سایت آقای خلینا دوستایی داشتم که همون سال المپیاد دادن !

یکی شون که خیلی خیلی دوست بزرگواری بودن و همیشه راهنمایی می کردن مثل یه استاد

به من گفتن که المپیاد اینه ! یکی مثل من که همه کتابای تخصصی رو چند بار خونده ! سوالای

جهانی حل کرده ! حقش ضایع می شه و کسی می ره دوره که چند ماه آخر نشسته و کتابو

خونده و خیلی های دیگه شایستگی اینو داشتن که برن ولی ..

من گفتم که نه من تصمیمو گرفتم ! دلم می خواد برا المپیاد بخونم ..

می خواستم بگم ریحانه ی عزیز ! من اگه صدبار هم برگردم اول دبیرستان همین راهی رو می رم

که الآن توشم !

اینکه من خیلی ناراحتم دلیلش فقط خودمه ! من از خودم ناراحتم ! همین !

وگرنه المپیاد همچنان هدف مقدسیه تو ذهن من !

من از خودم دلخورم که چندسال داشتم تمرین می کردم که چطور باشم سرآزمون ولی روز آزمون

همه چی رو خودم خراب کردم !

دلم می خواد افکارمو بسوزنم ! چون همین افکار بودن که سرآزمون منو هدایت می کردن !

یادمه اولین و آخرین باری که می خواستیم با هم صحبت کنیم من نتونستم بمونم و رفتم ! بعد

هروقت بودم شما نبودین ! معذرت می خوام !

هر کمک و راهنمایی که بخواین ما چهار نفر هستیم ! البته من بیشتر از همه تا ۲۲ام نت میام !

امیدوارم شما دیگه اشتباه های ما رو نکنین و تا مدال جهانی بالا برین

موفق باشی دوست عزیز !